กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 93 คนในตระกูลบีบบังคับ
ยามที่เสิ่นจือเสวี่ยกลับถึงจวนโหว ก็เป็นเวลาบ่ายคล้อยแล้ว
แม่นมเหยารีบเข้ามาปรนนิบัตินางเปลี่ยนอาภรณ์ชุดใหม่ ทั้งยังยกน้ำชาที่อุณหภูมิกำลังพอดีส่งถึงมือนาง
เอ่ยถาม “คุณหนู หิวแล้วหรือไม่เจ้าคะ กับข้าวยังอุ่นอยู่ ท่านจิบน้ำชาสักคำก่อน บ่าวชราจะไปยกมาให้เจ้าค่ะ”
เสิ่นจือเสวี่ยประคองถ้วยชาขึ้นดื่ม “ไม่หิวหรอก ท่านอ๋องรั้งให้อยู่ร่วมสำรับ พ่อครัวของท่านอ๋องทำอาหารได้รสเลิศยิ่งนัก ข้ากินไปตั้งสองชาม”
แม่นมเหยาเหลือบมองคนอื่น ๆ แวบหนึ่ง
เสิ่นจือเสวี่ยจึงเล่าเรื่องของเย่เหล่าโพจื่อให้พวกนางฟัง
แม่นมเหยาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคียดแค้น “ฮูหยินหยวนกับฮูหยินผู้เฒ่า ช่าง ช่างเกินไปจริง ๆ เจ้าค่ะ!”
แล้วเอ่ยกับเสิ่นจือเสวี่ยอีกว่า “คุณหนู ท่านอ๋องยื่นมือเข้าช่วยครั้งใหญ่เพียงนี้ บุญคุณนี้พวกเราต้องจดจำไว้ในใจนะเจ้าคะ”