เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 66 ล่อลู่หมิงฮว่าติดกับ
สายตาของเสิ่นจือเสวี่ยพลันหม่นลงเช่นกัน “ข้าสั่งให้เจ้านำออกมา!”
ท่าทีแข็งกร้าวเด็ดขาด
ลูกจ้างขมวดคิ้วมุ่น
ลูกจ้างคนแรกพบกันครั้งแรกแม่นางผู้นี้ช่างไม่รู้กาลเทศะถึงเพียงนี้ ในใจก็ถ่มน้ำลายสบถคำหนึ่งพลางก้าวเท้าขึ้นหน้า
วางปิ่นระย้าลงบนถาด ยื่นไปเบื้องหน้าเสิ่นจือเสวี่ย “ในเมื่อแม่นางท่านนี้ใคร่ชมดู เช่นนั้นก็จงยลดูให้ละเอียดเถิด”
ขอเพียงนางบังอาจยื่นมือแตะต้องจนเสียหายแม้เพียงนิด เรื่องราวในวันนี้ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงการไปพบขุนนางที่ศาลได้แล้ว
เสิ่นจือเสวี่ยหาได้เอ่ยสิ่งใด เพียงหยิบขึ้นมาพินิจดู ช่างงดงามประณีตสมคำร่ำลือจริง ๆ
ทว่าเพิ่งจะหยิบถึงมือ ก็พลันมีคนผู้หนึ่งยื่นมือเข้ามาแทรก แย่งชิงเอาไปเสียแล้ว
สตรีผู้นั้นส่งเสียงกังวานใส “ปิ่นระย้าชิ้นนี้คุณหนูเช่นข้าถูกตาต้องใจแล้ว”