ตอนที่ 62 ยืมแรงก่อน

ตอนที่ 62 ยืมแรงก่อน

ด้านหนึ่งรู้สึกอัปยศอดสูอย่างยิ่ง เขาผู้เป็นถึงอัครเสนาบดีกลับถูกขันทีสองคนกดลงกับพื้นทุบตีราวกับสุนัขตัวหนึ่ง

อีกด้านก็ทนทานไม่ไหวจริง ๆ มันเจ็บปวดเหลือเกิน ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เขาไม่เคยต้องมารับความทรมานเช่นนี้มาก่อน คนที่ถูกเขาโบยจนตายกลับมีไม่น้อย

น้ำตาและน้ำมูกไหลเปรอะเปื้อนปนเปกันร่วงลงมาจากใบหน้า

ลู่หมิงหยวนสาบานในใจอย่างเงียบงัน รอจนเขาได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งหัวหน้าขุนนางทั้งปวงเมื่อใด คนพวกนี้มีเท่าใดก็นับเท่านั้น จะต้องให้พวกมันชดใช้ต่อการกระทำในวันนี้อย่างสาสม!

เพียงแค่สามสิบไม้เท่านั้น ลู่หมิงหยวนก็หมดสติใกล้ตายไปโดยสิ้นเชิงแล้ว