กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 54 ปากร้ายของเฉินอ๋อง
ลู่หมิงหยวนลอยกระเด็นออกไปทั้งตัว โลหิตคำหนึ่งพ่นพรวดออกมาเช่นนั้นเอง
จ้าวหรงอวี่เดินมาเบื้องหน้าเสิ่นจือเสวี่ย “มันแตะต้องเจ้าตรงไหน”
เสิ่นจือเสวี่ย “...ท่านอ๋อง”
เสิ่นหลินชวนเห็นจ้าวหรงอวี่ จึงรีบเข้ามาทำความเคารพ “ท่านอ๋อง”
จ้าวหรงอวี่ไม่สนใจเสิ่นหลินชวน สายตายังคงจับจ้องที่ใบหน้าของเสิ่นจือเสวี่ย “เปิ่นหวังถามเจ้าอยู่นี่ มันแตะต้องเจ้าตรงไหน”
ใบหน้าเย็นชาแข็งกร้าว ดวงตาทั้งคู่ยิ่งทวีความมืดมิด
“มิได้แตะต้องเจ้าค่ะ” เสิ่นจือเสวี่ยกล่าว
“จวนอ๋องรุ่ยกับจวนองค์หญิงใหญ่มอบผ้าแพรพรรณให้เจ้าตั้งมากมาย ไม่เอามาตัดเสื้อผ้า จะทำกระไร จวนโหวจิ้งอันมีหนูให้เลี้ยงมากมายนักหรือ กลับไปแล้วจงโยนเสื้อผ้าชุดนี้ทิ้งเสีย อย่าให้เปิ่นหวังเห็นเจ้าสวมชุดนี้ออกมาอีก!”