เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 37 จวนโหวจะล่มจมแล้วหรือ?
เสิ่นจือเสวี่ยยื่นผงบนแขนเสื้อให้ชิงหลวนดู “เสิ่นจือหนิงเพิ่งป้ายลงบนแขนเสื้อข้า มองออกหรือไม่ว่าเป็นสิ่งใด?”
ชิงหลวนมองเพียงแวบเดียว สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป “คุณหนู บ่าวจำสิ่งนี้ได้เจ้าค่ะ เสื้อผ้าชุดนี้บนร่างท่านสวมไม่ได้แล้ว จะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเจ้าค่ะ!”
ช่างอำมหิตเกินไปแล้วจริง ๆ ถึงกับต้องใช้วิธีการเยี่ยงนี้มารับมือคุณหนู
ชิงหลวนโกรธแค้นจนกัดฟันกรอด
เสิ่นจือเสวี่ยปลอบประโลมนาง “อย่าได้โกรธเลย พอโกรธ คนเราก็จะสูญเสียสติ ยิ่งจะถูกพวกเขาเล่นงานตามแผนการได้ง่ายขึ้น”
ไปสายยังดีกว่าเอาชีวิตไปทิ้ง เสิ่นจือเสวี่ยหมุนตัวคิดจะกลับไปยังลานบ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที
ทว่า ในยามนี้เอง รถม้าสีดำขับสี่ล้อคันมหึมาคันหนึ่งก็แล่นมาจากแดนไกล และหยุดลงตรงหน้านาง