เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 29 เสือร้ายยังไม่กินลูกตนเอง
เขาไม่กล้าฝ่าฝืนผู้ใหญ่ ในช่วงเวลานี้ คุณชายดูมีสง่าราศีและน่าเกรงขามขึ้นมาก
สิ่งนี้ทำให้เขานึกถึงขุนนางใหญ่ในราชสำนัก “ขอรับ”
จึงถามต่ออีกว่า “คุณชาย เช่นนั้นวันพรุ่งนี้ ที่เรือนของฮูหยินม่าน ท่านยังจะไปหรือไม่ขอรับ”
ลู่หมิงหยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย นับแต่จือเสวี่ยตายไป เจียงม่านถงก็ดูแลจัดการจวนอัครเสนาบดีจนวุ่นวายเละเทะไปหมด
ถึงขั้นที่มีคนรับใช้จำนวนไม่น้อยมาร้องเรียนกับเขา ว่านางหักเบี้ยรายเดือนของคนรับใช้ แม้แต่อาภรณ์สี่ฤดูก็ยังแจกจ่ายให้ไม่ครบ
เหล่าอนุในลานหลังต่างก็มาร้องไห้คร่ำครวญกับเขา กล่าวหาว่าเจียงม่านถงตัดทอนค่ากินอยู่หลับนอนของพวกนาง
ตัวเขาที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันเมื่อกลับถึงจวน กลับต้องมาเผชิญเรื่องหยุมหยิมไม่เป็นเรื่องเหล่านี้ ช่างน่าโมโหยิ่งนัก