กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 17 ชาตินี้ ดีกับนางให้มากหน่อย
มู่หลิงเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้ “บนร่างของพี่สาวทั้งสองมีบาดแผลมากมาย บาดแผลเก่าซ้อนทับบาดแผลใหม่ ดื่มยาแล้ว ตอนนี้หลับไปแล้วเจ้าค่ะ
“แม่นาง หลายปีมานี้ พวกนางต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสยิ่งนักเจ้าค่ะ”
เสิ่นจือเสวี่ย “พวกนางเป็นทาสผู้มีความผิดที่ออกมาจากครอบครัวขุนนางผู้ต้องโทษ ไม่มีบ้านใดเต็มใจจ้างวานพวกนางหรอก”
มู่หลิง “เจ้าค่ะ ด้วยเหตุนี้พี่สาวทั้งสองจึงต้องลำบากยิ่งนัก”
เสิ่นจือเสวี่ยผูกเชือกเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ชาติก่อน นางช่างไร้เดียงสาและโง่เขลา
พอล่วงรู้ว่าพวกนางรับจ้างแบกของที่ท่าเรือชิงโจว ก็ไปกราบทูลรายงานฮูหยินผู้เฒ่า บอกว่าอยากรับพวกนางมาอยู่ข้างกายตน
ฮูหยินผู้เฒ่าตอบตกลงเพียงผิวเผิน นางดีอกดีใจให้ลุงโจวไปรับพวกนางในวันรุ่งขึ้น