ตอนที่ 14 เฉินอ๋องรู้แจ้งแก่ใจ

ตอนที่ 14 เฉินอ๋องรู้แจ้งแก่ใจ

เขาถูกคำพูดของเสิ่นจือเสวี่ยทำให้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อจริง ๆ การบีบบังคับอ๋องกลางถนนเยี่ยงนี้ นี่มันไม่ต้องการมีชีวิตอยู่แล้ว ฤาซ้ำยังคิดจะลากทั้งตระกูลท่านโหวจิ้งอันไปร่วมตายด้วยใช่หรือไม่

ผู้ใดบ้างไม่ล่วงรู้ว่าเฉินอ๋องผู้นี้เข่นฆ่าผู้คนมิต้องกะพริบตา

เสิ่นจือเสวี่ยปรายตามองเขาอย่างเย็นชา “ในเมื่อพี่ใหญ่เป็นถึงรองผู้บัญชาการกองบัญชาการไพร่พลเมืองตะวันออก ดูแลความสงบเรียบร้อยของถนนไม่กี่สายนี้ เหตุใดใต้จมูกของท่านจึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้เล่า”

สีหน้าของเสิ่นจื่อม่อเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินสลับสีขาว แต่ต่อหน้าเฉินอ๋อง เขาหาได้กล้าแสดงโทสะออกมาไม่

“หึ” จ้าวหรงอวี่ส่งเสียงในลำคอเบา ๆ “ในเมื่อแม่นางเสิ่นรักการผดุงความเป็นธรรมถึงเพียงนี้ มิสู้สตรีสองคนนี้ เจ้าพากลับไปดูแล ให้เป็นสาวใช้คอยผ่าฟืนหาบน้ำให้เจ้าเสีย”