กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 7 โถงจู๋โซ่วหลั่งเลือด
นางเอ่ยว่า “จือเสวี่ย เจ้าเข้าใจความรักความเมตตาอันเปี่ยมล้นของท่านย่าเจ้าผิดไปจริง ๆ เสียแล้ว
“การเป็นนายหญิงใหญ่มิใช่เรื่องง่ายดายปานนั้น ตัวอย่างเช่นการค้างปีใหม่ช่วงเทศกาลปีใหม่ การจัดพิธีบวงสรวง การถวายธูป ล้วนต้องให้ภรรยาผู้นำตระกูลคุกเข่าจัดการอยู่หลายชั่วยาม
“เจ้าเติบโตมาในเรือนชนบท น่าเวทนาที่มารดาแท้ ๆ ด่วนจากไปแต่เยาว์วัย กิริยามารยาทอันซับซ้อนเหล่านี้เจ้าไม่รู้ความก็มิอาจโทษเจ้าได้ ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าผู้เป็นท่านแม่นี้เอง
“บัดนี้เจ้ากลับมาแล้ว ข้ากับท่านย่าของเจ้าทุ่มเทแรงกายแรงใจสั่งสอนเจ้า ไฉนเลยจะคิดร้ายต่อเจ้าได้เล่า
“แล้วเจ้าจะบิดเบือนความหวังดีของท่านย่าเจ้าเช่นนี้ได้อย่างไร เจ้าเป็นผู้เยาว์ มิสมควรเอ่ยวาจาเช่นนี้ออกมาจริง ๆ”