เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 734 บาดเจ็บสาหัสทั้งสองฝ่าย
หุบเขาลึกเงียบสนิทลงในพริบตา
แสงสีขาวที่สว่างจ้าจนแสบตาค่อย ๆ จางหายไปจากท้องฟ้า ไอมารเข้มข้นปนกับกลิ่นคาวเลือดลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ
เงามารในหุบเขาหายไปจนหมด แต่ตรงกลางช่องเขาที่ว่างเปล่า ก็ไม่เหลือร่างที่เคยมีชีวิตชีวาและสดใสนั้นอีกแล้ว
หลินเหมี่ยวดับสูญทั้งจิตวิญญาณ ไม่เหลือแม้แต่ซากร่าง
ซ่งเจาที่ถูกผลักกระเด็นออกมาและลงถึงพื้นได้อย่างมั่นคง ยืนนิ่งแข็งอยู่กับที่ ราวกับเลือดทั่วร่างเย็นจนกลายเป็นน้ำแข็ง
นางยังคงยืนอยู่อย่างนั้น สายตาจ้องหุบเขาที่ไร้ผู้คนอย่างเหม่อลอย ในหัวว่างเปล่า ไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไป
สหายที่อยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน ร่วมรบและผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันตลอดสามปี เมื่อครู่ยังจับมือนางแน่น พานางหนีเอาชีวิตรอดอย่างสุดกำลัง แต่เพียงชั่วพริบตา อีกฝ่ายกลับกลายเป็นแสงที่กระจายไปทั่วฟ้า แล้วสลายหายไปจนหมดเพื่อปกป้องนาง