เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 731 ฝึกตนต่อไป
ประตูห้องถูกผลักเปิดออกจากด้านนอกอย่างแรง
ลมกลางคืนพัดความเย็นบาง ๆ เข้ามาในห้อง อวิ๋นฮ่าวเทียนก้าวเข้ามาในห้องด้วยฝีเท้าหนัก ๆ ตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายดุร้าย สายตาจับจ้องไปที่อวิ๋นจ่านเหยียนข้างหน้าต่างอย่างไม่วางตา แววตาโหดร้ายและเต็มไปด้วยความแค้น
“อวิ๋นจ่านเหยียน เจ้าขโมยพรสวรรค์ของข้าไป”
เปิดประตูมาก็เข้าประเด็นทันที น้ำเสียงเย็นยะเยือกจนแทงถึงกระดูก เต็มไปด้วยการตำหนิ
อวิ๋นจ่านเหยียนเงยหน้าขึ้นทันที พอเห็นว่าใครมา ในใจก็เกิดความเกรงกลัวที่สั่งสมมาหลายปีขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
แต่แค่ชั่วขณะเดียว ความขลาดกลัวนั้นก็ถูกความเย็นชาในใจกลบแทนจนหมด
หล่อนยืดหลังตรง ในดวงตาไม่มีความถอยให้แม้แต่เสี้ยวเดียว น้ำเสียงเรียบเฉยและห่างเหิน “เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ”
แค่สามคำสั้น ๆ ก็ทำให้อวิ๋นฮ่าวเทียนที่จิตใจบิดเบี้ยวโกรธจนเลือดขึ้นหน้า
ตั้งแต่เด็กจนโต อวิ๋นจ่านเหยียนอ่อนโยนขี้กลัวเสมอ ถูกตีก็ไม่ตอบโต้ ถูกด่าก็ไม่เถียง ได้แต่ทนเงียบ ๆ แล้วถอยหนี ไม่เคยกล้าพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชาห่างเหินแบบนี้ ไม่เคยกล้าเถียงเขาสักครึ่งคำ