เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 723 เมืองอวิ๋นเมิ่ง
ลมอุ่นของเมืองอวิ๋นเมิ่งพัดผ่านชุดของนางแผ่วเบา เสียงผู้คนจอแจริมถนน เสียงพ่อค้าเรียกขาย เสียงนักบำเพ็ญคุยกันเรื่องมรรคา ล้วนซัดทับกันเป็นชั้น ๆ เข้ามา
ทั้งเมืองตั้งรากอยู่ในใจกลางแดนเสวียนหลิง ไม่ถูกไฟสงครามทางใต้รบกวน ปราณวิญญาณฟ้าดินอ่อนโยนนุ่มนวล ถนนซอยเรียบกว้าง ผิวทางอิฐเขียวถูกคนไปมาเหยียบจนขึ้นเงา
ที่นี่ห่างไกลจากรอยแยกเหวมาร ไม่มีบรรยากาศเคร่งเครียดนองเลือดแบบชายแดน ทุกที่ล้วนเผยภาพความสงบของผู้คนอยู่เย็นเป็นสุข สองข้างถนนตึกเรือนสูงต่ำสลับกัน ชายคายกมุมลายแกะสลักประณีต โรงสุรา ร้านยา ร้านศาสตราเวท แผงยันต์ ตั้งเรียงกันไปตามลำดับ นักบำเพ็ญที่ไปมาต่างแต่งกายต่างกัน ระดับการฝึกตนสูงต่ำไม่เท่ากัน บ้างหยุดยืนเลือกของ บ้างจับกลุ่มคุยเล่นพลางเดินทาง ทั้งหมดเป็นภาพตลาดคึกคักของยุคบ้านเมืองรุ่งเรือง
สาขาอวิ๋นเมิ่งของห้างหลินตั้งอยู่กลางถนนสายหลักที่คึกคักที่สุดในเมือง เป็นหนึ่งในอาคารที่โอ่อ่าที่สุดของย่านนั้น