เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 713 ไปแดนเสวียนหลิง
แม่ของลั่วเถาเอ๋อร์ส่ายหน้าอย่างจนใจ น้ำตาเอ่อเต็มตาจนปิดไม่มิด แต่ปากกลับแกล้งบ่นลูกสาว
“เจ้าเด็กใจร้อนคนนี้นี่”
ลั่วเถาเอ๋อร์หันไปมองเมิ่งหว่านถังที่อยู่ข้างตัว อีกฝ่ายอยู่เคียงข้างนางมาครึ่งชีวิตแล้ว นางลดเสียงลงจนเบามาก แต่ยังฟังออกถึงความอบอุ่นและจริงใจ
“นี่ ขอบใจเจ้ามากนะ”
เมิ่งหว่านถังหันมามองแล้วยิ้มบาง ๆ น้ำเสียงสบาย ๆ ไม่ปิดบังความรู้สึก
“คนที่ต้องขอบใจคือข้าต่างหาก ขอบใจเจ้าที่ช่วยพูดแทนข้าในพิธีเมื่อครู่”
ลั่วเถาเอ๋อร์เบ้ปาก ทำหน้าเหมือนเรื่องนี้เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว
“ต่อให้เป็นคนอื่น ขอแค่เป็นคนปกติ เมื่อครู่ก็ต้องด่าออกมาเหมือนกันนั่นแหละ ความคิดกับสมองของกู้เฉินน่ะ... ไม่เหมือนคนทั่วไปอยู่แล้ว”
พอคิดดู ลั่วเถาเอ๋อร์ก็ยังไม่อยากด่าคนต่อหน้าเทพธิดาวั่งซู เลยกลืนคำว่า ‘ประสาท’ กลับลงไป