เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 707 ทูตเซียนจากแดนเบื้องบนลงมา
หลัวเถาเออร์ยังกรีดร้องพังทลายไม่หยุด เสียงเริ่มแหบลงไปบ้างแล้ว “ฉันไม่มีความสัมพันธ์ส่วนตัวอะไรกับเขาเลยสักนิด! เราไม่สนิทกันเลยด้วยซ้ำ!”
เมิ่งหว่านถังยกมือขึ้นเช็ดความชื้นที่เอ่ออยู่หางตาอย่างเบามือ ปลายนิ้วเย็นเฉียบ ในใจก็เย็นชืดจนหมดสิ้น
“ฉันรู้จักนิสัยเธอนะ หลัวเถาเออร์”
“เธอเป็นคนชอบแข่งขัน ชอบเอาชนะ พูดตรงๆ ไม่ปิดบัง ถ้าปีนั้นเธอเกิดถูกใจกู้เฉินขึ้นมาจริงๆ ถ้าสองคนมีความรู้สึกต่อกันจริงๆ เธอไม่มีทางเก็บงำไว้แน่ ยิ่งไม่มีทางถอยให้เงียบๆ”
“เธอไม่เคยมาหาฉันเลย ไม่เคยระบายความในใจสักนิด แค่นี้ก็พอพิสูจน์แล้วว่า เธอไม่เคยมีใจให้เขาเลยแม้แต่น้อย”
หลัวเถาเออร์ถอนหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง ทั้งชีวิตนี้หลัวเถาเออร์ไม่เคยมีน้ำตาคลอเบ้าแบบนี้มาก่อนเลย
'ต้องเชื่อฉันนะ! ฉันไม่สนิทกับเขาเลยนะ!'
“ส่วนกู้เฉิน นายบอกฉันมาสิ คำพูดเพ้อเจ้อที่พลิกขาวเป็นดำวันนี้ มันมาจากไหนกัน?”
กู้เฉินมองเมิ่งหว่านถังที่สงบนิ่งและแทงทะลุคำโกหกได้ทุกประโยคด้วยสายตาเหม่อลอย ความล้ำลึกบนใบหน้าเริ่มมีรอยร้าว