กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 696 พักสักหน่อย
ร่างของสือเวิ่นเทียนนอนนิ่งอยู่บนพื้นกระเบื้องในห้องโถงใหญ่ของตระกูลซ่างกวน หัวกับตัวขาดจากกัน เลือดสีแดงสดค่อย ๆ ไหลนอง ซึมเปื้อนผิวหินหยกขาวที่เรียบมันวาว ภาพนั้นทั้งบาดตาและชวนให้หนาวเยือก
แขกทั้งงานเงียบกันอยู่นาน ก่อนจะเริ่มมีเสียงถอนหายใจเบา ๆ ดังขึ้นทีละแห่ง
ไม่มีใครเสียดายที่สือเวิ่นเทียนต้องตายอีกแล้ว และไม่มีใครคิดว่าเขาบริสุทธิ์หรือน่าสงสารด้วย
สมคบกับสิ่งชั่วร้ายที่ยึดร่างผู้อื่น จงใจทำร้ายคน นิสัยเลวทราม แต่ละเรื่องล้วนเป็นความผิดที่สมควรตาย ไม่มีอะไรให้แก้ตัวได้ ที่ต้องจบลงแบบนี้ก็เป็นเพราะเขาทำตัวเองมาตลอด
คนตระกูลสือยืนอยู่ตรงมุมห้อง แต่ละคนหน้าซีดหมอง หลังงองุ้ม ดูหมดสภาพและสิ้นหวังไปทั้งตัว