เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 631 โทสะ (ห้า)
พอฟ้าเริ่มสาง ทั้งสองก็ก้าวเข้าประตูเมืองของอำเภอในที่สุด
แต่ปัญหาก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้าทันที เพราะจะเข้าเมือง เดินทาง หรือทำธุระอะไร ก็ต้องมีใบผ่านทางกับหลักฐานยืนยันตัวตนทุกอย่าง
ชาวบ้านธรรมดาถ้าไม่มีใบผ่านทางก็ไปไหนไม่ได้สักก้าว หางานทำไม่ได้ หาที่พักไม่ได้ หาอะไรกินก็ไม่ได้
หลินวั่งซูพาแม่สอบถามไปตามตรอกซอกซอยในเมือง เดินจนเกือบทั่วทุกถนน
สุดท้ายก็ได้ยินว่ามีโรงช่างปูนอยู่หลังถนนในเมือง กำลังรับลูกจ้างจับจ่ายงานจิปาถะ กฎเกณฑ์ไม่เคร่ง
โรงช่างรับคนไม่ตรวจตัวตน ไม่ดูใบผ่านทาง ดูแค่มีแรงทำงาน ข้อเสียอย่างเดียวคือค่าแรงน้อยนิด
เพื่อให้มีที่ยืนและอยู่รอด หลินวั่งซูตัดสินใจทันทีว่าจะอาศัยตรงนี้เป็นที่พักและหาเลี้ยงชีพ
เธอหามุมกำแพงเงียบ ๆ แห่งหนึ่ง รวบผมยาวของตัวเองให้แน่นแล้วม้วนขึ้นไปไว้บนหัวจนหมด
เอื้อมมือคว้าดินแห้ง ๆ จากพื้นมาละเลงให้ทั่วทั้งแก้ม คอ และหลังมือ