กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 628 โกรธ (สอง)
เขาจ้องมองร่างเล็ก ๆ ที่หน้าประตูบ้าน น้ำเสียงแข็งกระด้าง เต็มไปด้วยความตำหนิ
“ต้าหยา! แกไปอู้อยู่ไหนมา? แค่ไปตัดหญ้าเลี้ยงหมูก็ยังไปนานขนาดนี้ หมูที่บ้านรออาหารอยู่!”
หลินต้าหยาเงยตาสดใสขึ้นมองพ่อที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด สีหน้าของเธอเรียบเฉยไม่สะทกสะท้าน
เธอชินกับความเย็นชา คำตำหนิ และการมองข้ามของพ่อมานานแล้ว ในใจไม่สะเทือนแม้แต่นิด
เธอพูดช้า ๆ เสียงเบา ๆ ตอบตามจริง ไม่แก้ตัวแม้ครึ่งคำ
“หญ้าแถวนี้มันเหี่ยวหมดแล้วค่ะ ไม่มีอะไรให้ตัด หนูเลยไปทางเชิงเขาไกลหน่อย”
หลินตูฮู่ฆ่าหมูฆ่าสัตว์อยู่ในถิ่นนี้มานาน ย่อมรู้สภาพแถบภูเขาแถวนี้ดี เขารู้ว่าช่วงนี้ฝนตกน้อย หญ้าที่ลาดเขาช่วงใกล้ ๆ มันขึ้นเบาบางจริง