กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 432 ตกใจเรื่องแล้วเรื่องเล่า
“อยู่แต่ในห้องทุกวันจนตัวจะขึ้นราแล้ว” หลิวอวิ๋นบิดขี้เกียจจนกระดูกลั่นกร๊อบแกร๊บ “ไปเดินเล่นข้างนอกกันไหม? ข้าอยากเห็นมาตั้งนานแล้วว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่อินหน้าตาเป็นยังไง”
“เอาสิ” ลั่วอวี่ก็เริ่มอยากไปเหมือนกัน “แต่อย่าเดินไปเรื่อยเปื่อยล่ะ เดี๋ยวจะไปล่วงเกินคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เข้า”
“วางใจได้ เราเดินตามถนนสายหลักก็พอ ดูเสร็จก็กลับ ไม่บุกรุกเข้าไปที่ไหนแน่นอน” หลิวอวิ๋นตบอกรับรอง
ทั้งสองผลักประตูเปิด แล้วก้าวออกจากตำหนักถิงจู๋เสียที
พอเท้าแตะพื้น หลิวอวิ๋นก็นั่งยอง ๆ ยื่นมือไปลูบอิฐหินใต้เท้า
อิฐหินเป็นสีเทาอ่อน ผิวเรียบ มีลายค่ายกลจาง ๆ พอลูบแล้วรู้สึกอุ่นนิด ๆ ปราณวิญญาณไหลขึ้นมาตามปลายนิ้วไม่หยุด