กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 383 ความมุ่งมั่นของเสิ่นเหยียนชิว
เสิ่นเหยียนชิวตื่นขึ้นมาเพราะความเจ็บปวด
แผลที่หัวไหล่ปวดตุบ ๆ กระดูกทั่วร่างเหมือนจะหลุดออกจากกัน แค่ขยับปลายนิ้วยังลำบาก เธอคิดอย่างสะลึมสะลือว่า ‘ข้ายังรู้สึกเจ็บอยู่เลย หรือว่ายังไม่ถูกแมงมุมหน้าคนกิน?’
เธอจำได้ว่าตัวเองถูกคนของสำนักฉางคงไล่ฆ่า ด้วยความลนลานจึงหนีเตลิดเข้าไปในส่วนลึกของป่าเทียนฝา แล้วเหยียบติดใยแมงมุม ตอนที่แมงมุมตัวใหญ่เท่าโม่หินกระโจนเข้ามา เธอคิดว่าตัวเองต้องตายแน่แล้ว
‘อยู่ในยมโลกก็ยังเจ็บได้ด้วยหรือ?’
เธอฝืนลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าพร่ามัวไปหมด มองเห็นแค่คนสวมชุดขาวนั่งอยู่ไม่ไกล เงาร่างที่นั่งย้อนแสงนั้นดูนุ่มนวล แต่ก็เห็นรูปร่างได้ชัดเจน เหมือนภาพเทพเซียนที่วาดไว้ในศาลเจ้า