เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 335 บีบให้เขาก้มหัว
หลงหวาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว จ้องหน้าม่อหร่านไม่วางตา มือกำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
นางมีชีวิตมาเกือบหมื่นปี ได้เห็นม่อคงเติบโตจนเป็นหัวหน้าเผ่าที่รับผิดชอบทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง หน้าตาของม่อคงตอนยังสาว นางจำได้ขึ้นใจ
ใบหน้าตรงหน้าเหมือนกันมากจนแน่นหน้าอก แม้แต่ตอนเอียงคอ จังหวะที่หางคิ้วเลิกขึ้นก็ยังเหมือนกันไม่มีผิด
นางข่มอารมณ์ที่ปั่นป่วนไว้ น้ำเสียงตึงเครียดขึ้นเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่ออก “ไม่ทราบว่าแม่นางเป็นลูกหลานของสายไหนหรือ?”
ม่อหร่านเอียงคอนิดหนึ่ง มองใบหน้าเคร่งเครียดของหลงหวา “เจ้าถามเรื่องนี้ทำไม?”
หลงหวากลืนน้ำลาย สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก
นางจ้องแนวโหนกคิ้วของม่อหร่าน ในหัวมีแต่ภาพม่อคงสวมเกราะยืนอยู่ตรงปากทางเข้าหุบเขามังกรในตอนนั้น