กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 330 เข้าหุบเขามังกร
หลังฟังคำตอบของหยวนเฟิง หยวนหงก็เงียบไปนาน ก่อนจะถอนหายใจยาว
เขาไม่ได้พูดอะไรอีก ไม่ได้บอกชื่อหรือว่าจะไปไหน เพียงพูดออกมาเบา ๆ ด้วยเสียงทุ้มต่ำสี่คำ
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”
พอพูดจบ ร่างของเขาก็ไหววูบ เหลือเพียงลมที่เกิดจากกระบองพัดผ่านจุดที่ยืนอยู่เบา ๆ พอมองอีกที เขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่เหลือแม้แต่กลิ่นอายสักนิด
ทุกคนในเผ่าวานรยังคงก้มตัวคารวะอยู่ นานแล้วก็ยังไม่มีใครกล้ายืดตัวขึ้น จนเสียงลมเงียบลงสนิทและรอบข้างไม่มีอะไรผิดปกติอีก คนในเผ่าที่อายุน้อยที่สุดจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
เขามองซ้ายมองขวารอบหนึ่ง แล้วขยับเข้าไปใกล้หยวนเฟิง ก่อนจะถามเสียงเบาอย่างระมัดระวัง
“ผู้อาวุโส ผู้อาวุโสท่านนั้น... ไปไหนแล้วขอรับ?”