กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 315 ห้องใต้ดิน
จวนเจ้าเมืองที่ใหญ่โตขนาดนี้ มีเรือนหลายสิบเรือน ห้องพักและเรือนไม้ไม่รู้กี่ห้อง แต่กลับไม่รู้สึกถึงไออุ่นของคนเป็นได้แม้แต่นิดเดียว
ทั้งจวนเงียบสนิทจนน่าขนลุก มีแต่ไอตายที่เย็นชืดแข็งทื่อ ไม่มีความอบอุ่นแบบที่สิ่งมีชีวิตควรมีหลงเหลืออยู่เลย
นางก้าวช้า ๆ ผ่านระเบียงทางเดินในลานเรือน ระหว่างทางก็เห็นหัวหน้าคนใช้กับคนรับใช้ที่ใส่ชุดข้ารับใช้อยู่หลายครั้ง
คนพวกนี้เดิน กวาดพื้น และเฝ้ายามกันอย่างเป็นระเบียบ ท่าทางสม่ำเสมอแข็งทื่อ ดูเผิน ๆ ก็ไม่ต่างจากคนทั่วไป