ตอนที่ 226 ขึ้นบันไดสู่สวรรค์ (สาม)

ตอนที่ 226 ขึ้นบันไดสู่สวรรค์ (สาม)

ชั้นที่ 202

ตอนนี้ใบหน้าของแม่ชีน้อยจิ้งอันซีดขาวเหมือนกระดาษ

ริมฝีปากของเธอไม่มีสีเลือดเลยสักนิด ปอยผมที่ปรกหน้าผากเปียกเหงื่อจนจับกันเป็นช่อเล็ก ๆ แนบติดอยู่กับผิว

เธอยืนอยู่บนขั้นบันได ขาทั้งสองข้างสั่นไม่หยุด เข่างอแล้วเหยียด เหยียดแล้วงอ เหมือนกิ่งไม้ที่ถูกลมพัดจนแทบจะหัก

เธอก้มมองขั้นบันไดหยกขาวใต้เท้า ก่อนจะเงยหน้ามองเมฆหมอกเบื้องบนที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

หานชิวอยู่สูงกว่าเธอ ส่วนหลินวั่งซูก็อยู่สูงขึ้นไปอีก

เธอรู้ว่าตัวเองตามทั้งสองคนไม่ทันแล้ว ไม่ใช่เพราะพยายามไม่พอ แต่ร่างกายไปต่อไม่ไหวแล้ว

จิ้งอันสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วนั่งขัดสมาธิลง