เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 202 พักสักหน่อย
นางรู้จักท่านอาจารย์ของตัวเองดีเหลือเกิน ปกติท่านอาจารย์เป็นคนอ่อนโยน แทบไม่เคยโกรธใคร ถ้าท่านโกรธขึ้นมาจริง ๆ แสดงว่าต้องโมโหจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่แล้ว
พอเห็นนักพรตผิงไห่ถอดรองเท้านักพรตลายเมฆออกจากเท้า แล้วยกขึ้นอย่างเห็นได้ชัดว่าจะลงโทษต่อ
ซ่งเจาก็ไม่กล้าอยู่ต่อ นางลุกพรวด หันหลังวิ่งหนีไปแทบจะทันทีโดยไม่ต้องคิด
นางไม่สนบาดแผลบนตัว เร่งพลังวิญญาณจนสุด ใช้วิชาตัวเบาเต็มกำลัง วิ่งหนีอย่างรวดเร็วไปยังถ้ำที่ตัวเองอยู่มาหลายปี เพียงพริบตาก็ไปไกลแล้ว
พอเห็นแผ่นหลังของศิษย์ที่วิ่งหนีไปอย่างลนลาน นักพรตผิงไห่ที่เมื่อครู่ยังโกรธจัดก็ชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าที่ตึงเครียดค่อย ๆ คลายลง ความโกรธค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงเสียงถอนหายใจอย่างจนใจและเจ็บลึก ๆ ในอก