เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 182 การแข่งขันเริ่มขึ้น
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่เกรงใจแล้วนะ!” เซี่ยเหยาหวายืดตัวตรงทันที ท่าทีเกร็ง ๆ หายไปในพริบตา เธอยิ้มจนตาโค้ง รอยยิ้มนั้นสดใสและเปิดเผย ไม่มีทั้งความห่างเหินระหว่างศิษย์ต่างสำนักหรือการถืออาวุโส น้ำเสียงนุ่มนวลและจริงใจ
“ว่าไปแล้ว ข้ายังไม่มีโอกาสขอบคุณเจ้ากับเซียนหญิงไป๋หลี่ดี ๆ เลย ตอนนั้นข้าจมอยู่กับความยึดติดจนเกือบทำลายจิตแห่งกระบี่ของตัวเอง โชคดีที่เจ้าสองคนช่วยเตือนสติ ข้าถึงหลุดออกมาได้ บุญคุณครั้งนี้ข้าจำไว้เสมอ”
หลินวั่งซูมีสีหน้าสงบ พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า “ก็แค่สหายร่วมฝึกตนช่วยเตือนกัน ไม่ได้ลำบากอะไรเลย ไม่ต้องเก็บมาใส่ใจหรอก”
พอพูดจบ เธอมองใบหน้าของเซี่ยเหยาหวาที่ดูสดใสและเปิดเผย เมื่อนึกถึงเรื่องที่ผ่านมา ก็ถามขึ้นว่า “หลังจากนั้น ซูหวยจิ่นไม่ได้มาตามรังควานเจ้าอีกใช่ไหม?”