เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 180 เพื่อให้มีความสุขขึ้นอีกหน่อย
ผู้อาวุโสซูหันหลังแล้วค่อย ๆ เดินไปที่ขอบดาดฟ้าเรือ ท่าทางสำรวมแบบผู้อาวุโสของสำนักที่เห็นอยู่ทุกวันหายไปหมด แม้แต่ความสุขุมน่าเกรงขามของผู้ฝึกตนระดับสูงก็ไม่เหลือแล้ว
เธอนั่งเอียงตัวอยู่บนขอบดาดฟ้าเย็นเฉียบอย่างมั่นคง ดูเหมือนเด็กหนุ่มสาวที่หลุดจากสิ่งผูกมัด ไม่ต้องกังวลอะไรอีก
เธอปล่อยขาทั้งสองข้างห้อยออกไปนอกเรือเหาะ แกว่งเบา ๆ ไปตามกระแสลมที่พัดผ่านขณะเรือแหวกทะเลเมฆ เส้นผมสีขาวข้างขมับถูกลมกลางคืนพัดจนพลิ้วเบา ๆ ใต้ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว
รอบตัวเธอไม่มีพลังวิญญาณคอยป้องกันเลยสักนิด เธอปล่อยให้ร่างกายรับลมเย็นเหนือเมฆแบบนั้น วางทั้งการระวังตัวและฐานะทั้งหมดลง เหลือเพียงคนชราธรรมดาคนหนึ่งที่กำลังตามหาความตั้งใจแรกของตัวเอง