กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสวรรค์
ตอนที่ 178 เรื่องคุยยามเที่ยงคืน
ทะเลเมฆยามเที่ยงคืนเหมือนปุยฝ้ายที่ถูกแสงจันทร์ชุบให้นุ่ม ทอดซ้อนกันเป็นชั้น ๆ อยู่ใต้เรือเหาะ เปล่งประกายเงินขาวนวลบาง ๆ
เสียงเรือเหาะแหวกชั้นเมฆเบามาก ลมกลางคืนพัดเอาอากาศเย็นจัดเฉพาะบนยอดเมฆมาปะทะดาดฟ้า ปลิวชายเสื้อสีพื้นของหลินวั่งซู และยังสะบัดปอยผมขาว ๆ ข้างขมับของผู้อาวุโสซู
ผู้อาวุโสซูค่อย ๆ เก็บพลังวิญญาณที่หมุนเวียนรอบกายกลับเข้าไป กลิ่นอายลึกล้ำที่เก็บงำไว้ก็ค่อย ๆ จางลง กลับไปเป็นหญิงชราตัวเตี้ยอ้วนกลมที่ดูธรรมดาไม่สะดุดตา ยิ้มจนตาหยีเหมือนทุกวัน