ตอนที่ 119 หลิงเทียนไร้ยางอาย

ตอนที่ 119 หลิงเทียนไร้ยางอาย

หลิงเอ๋อร์กัดริมฝีปากเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปเงียบ ๆ นางก้มลงเก็บขวดหยกที่แตกกับเม็ดยาที่กลิ้งอยู่บนพื้นทีละชิ้น จากนั้นก็ค่อย ๆ เก็บข้าวของที่กระจัดกระจายอย่างระมัดระวัง ทุกการเคลื่อนไหวเบามือเพราะกลัวจะรบกวนหลิงเทียนที่กำลังโกรธจัด

ตอนเก็บเศษของที่แตก เศษกระเบื้องคม ๆ บาดหลังมือนางเป็นแผลเล็ก ๆ จนมีเลือดซึมออกมา แต่นางก็แค่ขมวดคิ้วนิดหน่อย ใช้แขนเสื้อเช็ดลวก ๆ แล้วเก็บของต่อ

หลายวันต่อมา หลิงเทียนก็ยิ่งคลุ้มคลั่งจนเหมือนคนเสียสติ ใช้ชีวิตสลับกลางวันกลางคืน ไม่ดูแลตัวเองจนมีสภาพมอมแมม