ตอนที่ 92 วิ่งให้เร็วสำคัญที่สุด

ตอนที่ 92 วิ่งให้เร็วสำคัญที่สุด

หลินวั่งซูกำถุงผ้าไหมในมือ รู้สึกถึงความอบอุ่นชุ่มชื้นของเนื้อผ้า ข้างในมีปราณวิญญาณจากอาคมเข้มข้นและบริสุทธิ์ซึมออกมาจนเธอรู้สึกซาบซึ้งใจไปหมด พอจะเอ่ยปากขอบคุณ เต๋าเหรินผิงไห่ที่นั่งอยู่บนแท่นดอกบัวก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองมาที่ศิษย์พี่ศิษย์น้องทั้งสองคนด้วยสีหน้าปลื้มใจอย่างเห็นได้ชัด

เต๋าเหรินผิงไห่มองม่อเยี่ยนแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่อ่อนโยนว่า “ม่อเยี่ยน ไปราชวงศ์อีกาทองครั้งนี้ เจ้าต้องระวังตัวตลอดทางนะ”