เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 725 นี่เรียกว่าเคราะห์ร้ายลอยมาถึงตัวหรือไม่?
ราตรีค่อย ๆ มาเยือนอย่างเงียบงัน
ภายใต้การคุ้มกัน เจียงทิงไป๋เดินทางเข้าสู่นครหลวงเฉียงอู๋ได้อย่างราบรื่น ทั้งยังหาโรงเตี๊ยมเยว่ไหลพบอย่างแม่นยำและเข้าพัก
คนตระกูลเหลิ่งมีสภาพจิตใจไม่สู้ดีตลอดทั้งวัน
เหลิ่งฉือขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกมา ส่วนฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่งหลังจากไปหาเหลียงเฉี่ยนสองสามครั้ง ก็อ้างว่าร่างกายอ่อนล้าแล้วกลับห้องไปเช่นกัน
แม่นมเฟิงดูแลฮูหยินผู้เฒ่าเหลิ่ง ส่วนเหลียงเฉี่ยนกับเด็กน้อยมอบให้หลัวเสี่ยวอวี้ดูแล
แม้เหลียงเฉี่ยนกับหลัวเสี่ยวอวี้จะถูกเด็กน้อยทำให้แทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่พอมีเวลาว่างขึ้นมานิดหน่อย ทั้งสองก็อดนึกถึงเรื่องนั้นไม่ได้
“แม่นางเสี่ยวอวี้”
“ฮูหยินใหญ่ มีอะไรหรือเจ้าคะ?”
“เจ้าว่าเหลิ่งเยวี่ยกลายเป็นคนเลวจริงหรือ?”