เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 679 สัตว์ประหลาดจะกินข้า
แววตาแน่วแน่และถ้อยคำหนักแน่นของเหิงเอ๋อร์ ทำให้จิตใจที่กำลังสับสนไร้หลักของอาจิ่วสงบลงในชั่วพริบตา
ใช่แล้ว นางจะลนลานไม่ได้ และจะล้มลงไม่ได้เช่นกัน
ในยามนี้ คนที่เหิงเอ๋อร์กับสามีพึ่งพาได้มีเพียงนางคนเดียว นางต้องเข้มแข็งและสงบสติอารมณ์ มีเพียงเท่านี้จึงจะปกป้องลุงฝู เหิงเอ๋อร์ และครอบครัวของพวกนางไว้ได้
เมื่อนึกถึงตรงนี้ อาจิ่วก็สูดลมหายใจลึก ก่อนจะส่งยิ้มให้เหิงเอ๋อร์
“ท่านแม่เชื่อเหิงเอ๋อร์”
ภายในห้องลับ ผู่ปาเหยายังคงนั่งอยู่ตรงหน้าลุงฝู ดวงตาคมลึกดุจเหยี่ยวจ้องเขาเขม็ง ราวกับต้องการมองทะลุทั้งร่าง
ยามนี้ลุงฝูก็กำลังกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้ถูกจับมาที่นี่และถูกทรมานเพื่อเค้นถาม เขายังไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว แต่ความวิตกกังวลที่ฉายชัดอยู่ทั่วร่างในตอนนี้กลับปิดบังไม่มิด ต่อให้จมน้ำก็มิอาจซ่อนมันได้