เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 654 หากได้อยู่กับนาง เจ้ายินดีหรือไม่
เหลิ่งเยว่พาเหิงเอ๋อร์ไปเที่ยวชานเมืองทั้งวัน เหิงเอ๋อร์มีความสุขจนแทบลอยขึ้นฟ้า
ตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ แม้บิดามารดาจะรักและเอ็นดูเขามาโดยตลอด แต่เหิงเอ๋อร์ก็สัมผัสได้ว่าพวกท่านจงใจให้เขารักษาระยะห่างจากผู้อื่น
พวกท่านไม่ส่งเขาไปเรียนที่สำนักศึกษา กลับเชิญอาจารย์มาสอนเขาที่บ้านเป็นการส่วนตัว
พวกท่านไม่ให้เขาเล่นกับเด็กคนอื่น ๆ ให้อยู่เล่นแต่ในเรือนเท่านั้น
กระทั่งเวลาออกจากบ้านก็มีน้อยยิ่งนัก
เหิงเอ๋อร์มีชีวิตมาถึงเจ็ดขวบ ในความทรงจำ เวลาที่ได้ออกจากบ้านนับนิ้วมือทั้งสองข้างก็พอ
จิตใจของเด็กบริสุทธิ์ที่สุด แม้เขาจะไม่รู้ว่าเหตุใดบิดามารดาจึงปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้ แต่ก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัวของพวกท่าน
วันนี้เหลิ่งเยว่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน ทั้งยังพาเขาเที่ยวจนสุดเหวี่ยง เหิงเอ๋อร์รู้สึกว่าวันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตเจ็ดปีของตน