กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 646 ไม่เป็นไร ข้าปราบพวกไม่ยอมเชื่อฟังได้ทุกประเภท
คำถามของเหลิ่งเยวี่ยทำให้ลุงฝูตอบไม่ออกอยู่บ้าง
เจ้ายังจะเอาลูกข้าไปเล่นอีก ข้าก็ปฏิเสธไม่ได้ แล้วจะไม่ทำใจสู้ตายได้หรือ?
ลุงฝูยิ้มอย่างกระอักกระอ่วนแต่ยังคงสุภาพ “ฮูหยิน บุตรชายข้ายังเยาว์วัย นิสัยซุกซนเกเร เกรงว่าจะทำให้ฮูหยินขุ่นเคือง”
“หึ ๆ!”
เหลิ่งเยวี่ยยิ้มแต่ปาก “ไม่เป็นไร ข้ารักษาพวกไม่ยอมเชื่อฟังได้ทุกประเภท”
ลุงฝู “……”
ฮูหยินผู้นี้หมายตาลูกของเขาไว้แล้วใช่หรือไม่?
หรือคิดจะใช้เด็กมาข่มขู่เขา?
พอคิดเช่นนี้ ความกังวลและหวาดกลัวพลันพลุ่งขึ้นในใจลุงฝูอย่างรุนแรง ยิ่งมองสีหน้าและท่าทีของเหลิ่งเยวี่ย เขาก็ยิ่งคิดว่าความเป็นไปได้นี้มีสูง