เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 644 ธุรกิจทำได้ยากยิ่ง
ชายวัยกลางคนเป็นเจ้าของร้านหนังสือแห่งนี้ และย่อมเป็นเจ้าของสำนักเงินใต้ดินแห่งนี้ด้วย เมื่อเดินออกมา เขาก็รีบประดับรอยยิ้มตามหน้าที่ แล้วตรงเข้ามาต้อนรับเย่จิ่วเฉินกับเยว่เฉิงอย่างกระตือรือร้น
“ท่านลูกค้าทั้งสองสบายดีหรือไม่ ผู้น้อยแซ่เจิ้ง เป็นเจ้าของร้านหนังสือแห่งนี้”
แม้จะสุภาพ แต่บนตัวเถ้าแก่เจิ้งไม่มีท่าทีประจบสอพลอแม้แต่น้อย เขากล่าวพลางนั่งลงตรงข้ามเย่จิ่วเฉิน แล้วมองสำรวจเย่จิ่วเฉินอย่างเปิดเผย
เย่จิ่วเฉินเองก็กำลังพิจารณาเถ้าแก่เจิ้งผู้นี้เช่นกัน
ในฐานะเจ้าของสำนักเงินใต้ดิน ทรัพย์สินของเขาย่อมไม่ต้องพูดถึง เสื้อผ้าที่เถ้าแก่เจิ้งสวมจึงไม่ใช่ผ้าธรรมดาหรือเสื้อขนสัตว์ที่ชาวบ้านหรือพ่อค้าในแคว้นเชียงอู๋สวมใส่กัน หากเป็นผ้าแพรเนื้อดีจากจงหยวน
อีกทั้งแซ่เจิ้งนี้……
“เถ้าแก่เจิ้ง มิใช่ชาวเชียงอู๋หรือ?”