เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 640 ดำเนินไปทีละขั้นตามแผน
เมื่อนึกถึงเหลิ่งเยวี่ย มุมปากของเย่จิ่วเฉินก็ยกโค้งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ อย่างอดไม่ได้ ทั้งร่างราวกับต้องสายลมวสันต์ ความอ่อนโยนค่อย ๆ แผ่ซ่านไปทั่ว
หากเป็นเยว่เฉิงในอดีต พอเห็นเย่จิ่วเฉินเผยสีหน้าเช่นนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน คงตกตะลึงจนคิดว่าโลกกำลังจะถึงกาลอวสานอย่างแน่นอน ทว่าบัดนี้ไม่ต้องคิดให้มากความ เยว่เฉิงก็รู้แล้วว่านายท่านของตนคงนึกถึงฮูหยินอีกแล้ว
ก็ใช่น่ะสิ พอพูดถึงการทำตัวไร้ยางอาย อย่าว่าแต่เย่จิ่วเฉินเลย แม้แต่เขาก็คิดถึงเหลิ่งเยวี่ยเป็นคนแรก
อีกทั้งต้องยอมรับว่า ตอนแรกเขาก็ครุ่นคิดอยู่ในใจพักใหญ่ หากเหลิ่งเยวี่ยตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ นางจะรับมืออย่างไร จากนั้นจึงแสดงเหตุการณ์ที่จินตนาการไว้ในหัวออกมา
สมจริงอย่างยิ่งจริง ๆ
ขอบคุณฮูหยิน!
เยว่เฉิงซาบซึ้งในตัวเหลิ่งเยวี่ยจากใจอย่างสุดซึ้งอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะดึงสติกลับมา