กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 633 ในที่สุดก็รอมาได้
ภายในท้องพระโรงของพระราชวังแคว้นเชียงอู๋ ผูปาเหยานั่งฟังหูเจียเล่าจนจบอย่างเงียบ ๆ
ระหว่างที่หูเจียเล่า เขาไม่เคยเอ่ยปากขัด แต่ตั้งแต่ต้นจนจบก็จ้องหูเจียด้วยดวงตาคมกริบที่ไม่ปิดบัง ใช้สายตาพินิจพิเคราะห์ราวกับกำลังตัดสินว่าคำพูดของหูเจียมีความจริงกี่ส่วนและเท็จกี่ส่วน
ถึงหูเจียจะมีสีหน้าเป็นธรรมชาติและน้ำเสียงราบเรียบตั้งแต่ต้นจนจบ ก็ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่เขาพูดจะเป็นความจริงทั้งหมดโดยไม่มีการปิดบัง
ท้ายที่สุด หูเจียเป็นผู้เฉลียวฉลาดที่สุดในเชียงอู๋ ความคิดรอบคอบสุขุมเหนือคนทั่วไปและจิตใจเข้มแข็งของเขาไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะเทียบได้
ดังนั้นเมื่อหูเจียเล่าจบ ผูปาเหยาก็เอ่ยถามเป็นประโยคแรกว่า “ทั้งหมดหรือ?”