เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 590 เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้าปฏิเสธสิ่งใด
ข่านผู้ยิ่งใหญ่?
เหลียงเฉี่ยนขมวดคิ้ว สีหน้าไม่ชอบใจ “นี่คืออะไร? ฉายาของเจ้าหรือ? หรือคนในครอบครัวเรียกเจ้าเช่นนั้น? ข่านผู้ยิ่งใหญ่หรือ? ฟังแล้วก็ไม่ได้รู้สึกว่าดีกว่าพู่ปาเอ๋อร์อะไรนั่นสักเท่าไรนะ?”
ข...ข่านผู้ยิ่งใหญ่?!!!
เหลียงเฉี่ยนพึมพำแสดงความเห็นของตนเอง จนกระทั่งพูดถึงคำสุดท้ายจึงพลันได้สติ เบิกตากว้าง ยกมือชี้ชายตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อ ปากน้อยอ้ากว้างราวกับจะกลืนไข่ทั้งฟองลงไปได้
เหลิ่งเซียวที่อยู่ข้าง ๆ กุมขมับไปนานแล้ว
เฉี่ยนเอ๋อร์น้อยของเขานี่กว่าจะรู้ตัวช่างช้านักหรือ?
คนเขาบอกฐานะของตนเองอย่างชัดเจนแล้ว เจ้ายังต้องใช้เวลาทำความเข้าใจอยู่พักใหญ่กว่าจะนึกออก
ช่าง...
โชคดีที่พู่ปาเอ๋อร์ไม่ได้ขุ่นเคืองกับปฏิกิริยาของเหลียงเฉี่ยน กลับยิ่งรู้สึกว่าเด็กสาวตรงหน้าเป็นคนจริงใจตามอารมณ์