กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 499 ใต้หล้าเป็นของเจ้า ส่วนเจ้าคือของข้า
บรรยากาศในกระโจมทหารเงียบสงัดและชวนให้รู้สึกประหลาดอยู่ชั่วขณะ
ฟู่เหยายกเทียบราชโองการลับฉบับนั้นไว้ สีหน้าเคร่งขรึมและซับซ้อน ยืนอยู่ตรงหน้าเย่จิ่วเฉิน ทว่าสายตาของเย่จิ่วเฉินหยุดอยู่บนเทียบราชโองการลับเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเลื่อนกลับมา
สีหน้าของเย่จิ่วเฉินสงบนิ่ง มุมปากประดับรอยยิ้มบาง ๆ
“แม่ทัพหมายความว่าอย่างไร?”
ฟู่เหยามองท่าทีของเย่จิ่วเฉินแล้วอดประหลาดใจเล็กน้อยไม่ได้
“ท่านอ๋องไม่คิดจะอ่านดูก่อนหรือ?”
“ข้าอ่านแล้ว”
ฟู่เหยา “???”
ฟู่เหยาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในชั่วพริบตา