เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 425 ข้าคิดถึงเจ้ามากเหลือเกิน
เหลียงเฉี่ยนดวงตาสุกใสเป็นประกาย หลังพูดจบก็จ้องเหลิ่งเยว่ด้วยความประหม่าเล็กน้อย ดูเหมือนกลัวเหลิ่งเยว่จะไม่ยอมอย่างยิ่ง
เหลิ่งเยว่ยังคงหน้าตายเช่นเดิม เมื่อได้ยินคำพูดของเหลียงเฉี่ยนก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เหลียงเฉี่ยนจึงเริ่มร้อนใจขึ้นมาทันที
“เหลิ่งเยว่ ข้ารู้ว่าเจ้าห่วงข้า ช่วงนี้ข้าดื่มน้ำแกงกินยาตรงเวลาทุกวัน ร่างกายไม่มีปัญหาแล้ว อีกอย่างช่วงนี้พี่เหลิ่งเซียวก็ดีขึ้นมาก มือเท้ายังถูกมัดไว้ด้วย ไม่มีทางทำร้ายข้าอีก
จริง ๆ นะ เชื่อข้าเถิด
หากเจ้ายังไม่วางใจ จะไปกับข้าด้วยก็ได้…
อ๊ะ เจ้าก็ตั้งครรภ์อยู่ ถ้าอย่างนั้นเจ้าจัดคนอื่นให้ไปกับข้าก็ได้ ใครก็ได้ทั้งนั้น
ข้ารับรองว่าจะไม่ใจอ่อน ข้าแค่อยากไปดูเขา อยากให้เขาเห็นลูกของพวกเรา…”
เหลิ่งเยว่ “……”
ดูลูกหรือ?