เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 403 มีคนกำลังมองอยู่นะ
เมื่อเผชิญกับแรงกดดันของเย่จิ่วเฉินที่เย็นเยียบดุจลมหนาว ราวกับแช่แข็งอากาศโดยรอบได้ เยว่เฉิงรู้สึกราวกับศีรษะถูกกดจนเงยไม่ขึ้น ถึงกระนั้นเขาก็ยังพยายามเหลือบมองอู๋จิงที่กำลังนอนอยู่บนเตียง
เลือดของพระชายาอ๋องถ่ายให้แก่อู๋จิงแล้ว เพราะฉะนั้นนางต้องมีชีวิตอยู่ต่อได้แน่ ใช่หรือไม่
ต่อให้ไม่มีตน ก็ยังมีพระชายาอ๋องและองครักษ์เงาคนอื่นคอยดูแลอู๋จิง
ส่วนการกระทำทั้งหมดของตนในวันนี้ ล้วนเป็นความผิดที่สมควรตาย
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เยว่เฉิงก็ไม่คิดแก้ต่างให้ตนเอง เขาจึงยืดหลังขึ้นเล็กน้อย หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นว่า
“ขอกราบทูลท่านอ๋อง ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าน้อยเอง ข้าน้อยเป็นคนขอให้พระชายาอ๋องช่วยชีวิตอู๋จิง และเป็นคนขอให้พระชายาอ๋องถ่ายเลือดให้อู๋จิง
บัดนี้ผู้ใต้บังคับบัญชายินดีสละชีวิตเพื่อชดใช้ความผิด!”
กล่าวจบ เยว่เฉิงก็ลุกพรวด ชักกระบี่คู่กายออกมาจ่อคอตนเอง
เหลิ่งเยว่ตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก