กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 194 จะไม่เลิกรากันเสียทีหรือ?
เหลิ่งเยวี่ยลดมือลง แล้วมองหร่านหลีด้วยดวงตาเยือกเย็นสงบนิ่งเช่นเดิม
ทันใดนั้น เหลิ่งเยวี่ยก็ลุกขึ้นยืน
การเคลื่อนไหวกะทันหันของเหลิ่งเยวี่ยทำให้หร่านหลีใจหายอย่างบอกไม่ถูก นางจึงถอยหลังไปสองก้าวโดยสัญชาตญาณ
ส่วนเหลิ่งเยวี่ยกลับมีสีหน้าเป็นธรรมชาติ ก้าวเท้าอย่างไม่รีบร้อนเข้าไปใกล้หร่านหลีทีละก้าว
จนเดินมาหยุดตรงหน้าหร่านหลีในที่สุด
“ข้ารู้มาตลอดว่าธาตุแท้ของมนุษย์นั้นเห็นแก่ตัวและละโมบ
แต่วันนี้แม่นางหร่านหลีทำให้ข้าเปิดหูเปิดตาจริง ๆ!”
คำพูดเรียบเรื่อยไม่ยินดียินร้ายของเหลิ่งเยวี่ยทำให้ใบหน้าหร่านหลีสลับซีดแดง ดูน่าเกลียดยิ่งนัก
“เจ้า...”