กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 ผู้น้อยเห็นโลกมาน้อยแล้ว
เหลิ่งรั่วเสวี่ยนั่งรถม้ามาจนถึงคฤหาสน์ของเย่โม่หานนอกเมือง เมื่อลงจากรถ นางก็มองไปรอบด้านอย่างระมัดระวังอีกครั้ง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้อื่น จึงเข้าไปในคฤหาสน์
เหลิ่งเยวี่ยยืนอยู่บนต้นไม้ไม่ไกล ใบไม้หนาทึบบดบังร่างที่ไม่ได้สูงใหญ่นักของนางได้ ทว่ากลับบดบังดวงตาที่ฉายแววขบขันคู่นั้นไม่ได้