กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 556 อดีต? อนาคต?
“ไม่เคยจากไปไหน?”
ชั่วพริบตานั้น
ลู่จิ่วหยางรู้สึกเพียงว่าในหัวสั่นสะท้าน เสียงทุกอย่างรอบหูล้วนห่างไกลออกไปในชั่วขณะ
ปราณอาฆาตที่ซัดสาดรอบด้าน เสียงคำรามแหบพร่าอย่างบ้าคลั่งของหญิงชรา
แม้กระทั่งเสียงลมหายใจของตนเองก็ยังพร่าเลือนจนไม่อาจแยกแยะ
ในหัวหลงเหลือเพียงคำสี่คำที่หมิงซินเพิ่งเอ่ยออกมา
“ไม่เคยจากไปไหน”
ลู่จิ่วหยางยืนตะลึงงันอยู่กับที่เช่นนั้นโดยไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปนานเท่าใด
เสียงคำรามลั่นของสิ่งชั่วร้ายตนนั้นเริ่มค่อย ๆ แว่วกลับเข้ามาในโสตประสาท