กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 544 ผมเป็นนักพรต
ชายหนุ่มที่นั่งตำแหน่งคนขับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สองมือที่จับพวงมาลัยสั่นเทาไม่หยุด
คำพูดของชายชราเบาะหลังฟังสบาย ๆ ราวกับว่าเบื้องหน้าเป็นเพียงถนนกว้างใหญ่ธรรมดา
แต่ตรงหน้านั่นไม่ใช่ถนน มันคือแนวกั้นรักษาความปลอดภัยต่างหาก!
กวาดสายตามองไป ด้านในยังเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารยืนเรียงรายหนาแน่นยั้วเยี้ย
นี่มันจะชนก็ชนได้จริง ๆ เหรอ?
เมื่อคิดเช่นนั้น สีหน้าของชายหนุ่มก็ค่อย ๆ ซีดเผือดลง
โดยเฉพาะยามเห็นว่าทหารและเจ้าหน้าที่ตำรวจตรงแนวกั้นถืออาวุธปืนกันครบมือ เขาก็ยิ่งสิ้นหวังจับใจ
“หรือว่า… หรือว่าท่านลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปเองดีกว่าไหมครับ?”
“ผม… อย่างไรผมก็เป็นแค่คนธรรมดา มีพ่อแม่แก่เฒ่าต้องดูแล มีลูกเมียต้องเลี้ยงดู…”