กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 501 ผมจะไปหนานจ้าว เดี๋ยวนี้
ดินแดนหมิ่น โรงพยาบาลทหาร
ราตรีดึกดื่นแล้ว
หวังเซิงหลินกับเหลียงถูเฉียงเพราะสภาพร่างกาย จึงเข้านอนพักผ่อนแต่หัวค่ำ
ส่วนหลินเสวี่ยเอ๋อร์ก็หลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้าจากหลายวันมานี้
นอกหน้าต่างปลายระเบียงทางเดิน ราตรีมืดมิด
ใต้แสงไฟสลัว
กัวอวิ๋นชิงค่อย ๆ วางโทรศัพท์มือถือลง
ก่อนวางสาย เขาเอ่ยประโยคสุดท้ายเพียงประโยคเดียว
“ต้องระวังความปลอดภัยให้ดี”