กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 492 หมู่บ้านซงหยาง
มณฑลหนานจ้าว ภูมิภาคซีหนานของต้าเซี่ย
เพราะละติจูดและลองจิจูด มณฑลหนานจ้าวจึงมีเวลาพระอาทิตย์ตกช้ากว่าทางตะวันออกหนึ่งชั่วโมง
ในคืนวันเดียวกับที่นักพรตเหมาซานสิบสองคนออกจากโรงพยาบาลทหารดินแดนหมิ่น เวลาใกล้จะสองทุ่ม
รถทหารคันหนึ่งแล่นมาถึงสำนักงานตำรวจเมืองเถิงหมาง
“ฟ้ายังสว่างอยู่เลย”
“มหัศจรรย์จริง ๆ เวลานี้ที่บ้านเราคงมืดแล้วมั้ง”
กัวอวิ๋นโจวลงจากรถ หรี่ตามองท้องฟ้าที่ยังสว่างเรือง ๆ อย่างตกใจเล็กน้อย
สำหรับเขาที่ไม่เคยออกจากหมู่บ้านจงตั้งแต่เด็กจนโต การที่พระอาทิตย์ยังไม่ตกตอนเกือบทุ่มนั้นเป็นเรื่องที่จินตนาการไม่ออก
“ใช่ นี่คือโลกข้างนอกหรือ”