กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 447 ทั้งเมืองโกลาหล (1)
บนเตียงคนไข้
หลินหว่านที่กว่าจะสงบลงได้บ้าง พอเห็นภาพนี้เข้าก็ตาเหลือกแล้วหมดสติไปอีกรอบ
“นี่……นี่มันอะไรกัน?!”
เหลียงถูเฉียงเบิกตากว้าง ถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยสัญชาตญาณ
ถงลิ่งก็ยื่นมือออกไปกันทุกคนไว้ด้านหลังในเวลาเดียวกัน
“ถอยไป! ทุกคนถอยไป!!”
เขาตะโกนเสียงกร้าว
ทุกคนต่างถอยร่นตามเสียง มีเพียงกัวอวิ๋นชิงที่ยังคงยืนอยู่หน้าหน้าต่าง
ยามนี้ใบหน้าของเขาซีดเผือด หยาดเหงื่อตรงหน้าผากไหลย้อยลงมาตามปลายจมูก