กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 สามขุนพล
ขบวนแถวเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างกระโดดโลดเต้น เข้าใกล้ตึกเรียนร้างหลังนั้นอย่างไม่หยุดยั้ง
ในขบวนนั้นมีเงาร่างถือคบเพลิง และบางคนถือธง
แสงไฟเต้นระริกอยู่ภายใต้แสงจันทร์สีแดงฉาน ดึงเงาของคนเหล่านั้นให้ยืดยาวและสั้นลงสลับไปมา
ลู่จิ่วหยางหรี่ตามอง
คนเหล่านั้นสวมเสื้อผ้ากางเกงผ้าเนื้อหยาบ รูปแบบดูเก่าแก่ เหมือนคนเดินออกมาจากภาพถ่ายเก่าเมื่อหลายสิบปีก่อน
ใบหน้าเหลืองซีด เบ้าตาลึกโหล มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แขวนไว้ด้วยรอยยิ้มที่บอกไม่ถูกว่าเป็นอย่างไร
ลู่จิ่วหยางเลื่อนสายตาลงต่ำ พบว่าฝีเท้าของคนเหล่านี้พร้อมเพรียงกันอย่างผิดปกติ
พร้อมเพรียงเสียจนลู่จิ่วหยางสงสัยว่าหากตนเองหลับตาลง คงคิดว่ามีเพียงคนเดียวที่กำลังเดินอยู่
อีกอย่าง... สิ่งเหล่านี้ยังมีเงา