กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 435 ความกระจ่างชั่วครู่
“เป็นเด็กผู้ชายที่ยังอายุน้อยครับ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดูอายุประมาณยี่สิบสี่หรือยี่สิบห้า”
“ใบหน้าสกปรกมาก แววตาเลื่อนลอยไม่มีชีวิตชีวา แถมยังเอาแต่ยิ้มโง่ ๆ ไปมาด้วยครับ……”
ซุนหย่งหยุดไปครู่หนึ่ง
“ยังไงก็ดูออกทันทีว่าเป็นคนสติไม่ดีครับ”
“ท่านนักพรตลู่ ท่านเห็นคนสติไม่ดีคนที่ผมพูดถึงเมื่อครู่นี้ไหมครับ?”
เขาถามขึ้นประโยคหนึ่ง รออยู่พักใหญ่แต่ไม่ได้รับการตอบกลับ
ซุนหย่งจึงเรียกอีกครั้ง
“ท่านนักพรตลู่? เป็นอะไร……”
จู่ ๆ ลู่จิ่วหยางก็ยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้หยุด