กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 หมิงซินเป็นศิษย์พี่ของผม
ดินแดนหมิ่น
ในหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ชื่อไห่เป้ย
ถงลิ่งยืนอยู่นอกประตูรั้วลานบ้านของครอบครัวหนึ่ง ชะโงกหัวมองเข้าไปข้างใน
“คุณย่าครับ ขอถามหาคนหน่อยครับ คุณย่ารู้จักคนที่ชื่อหมิงซินบ้างไหมครับ”
“น่าจะเป็น…… นักพรตมั้งครับ”
ในลานบ้าน หญิงชราสูงวัยคนหนึ่งกำลังนั่งเด็ดผักอยู่บนม้านั่งตัวเล็ก
เธอเงยหน้าขึ้น หรี่ตาครุ่นคิดอยู่นาน สองจิตสองใจ แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้า
“ไม่รู้จัก ไม่เคยได้ยินเลย”
ถงลิ่งผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพยักหน้าอย่างมีมารยาท